Pierwszą strefą informacji występującą w opisie bibliograficznym trzeciego stopnia szczegółowości jest

Strefa tytułu i oznaczenia odpowiedzialności zawsze otwiera opis bibliograficzny, niezależnie od tego, czy jest to opis uproszczony, podstawowy czy – jak w tym pytaniu – trzeciego stopnia szczegółowości, czyli najbardziej rozbudowany. To wynika wprost z normy PN-N-01215-2:1997 oraz międzynarodowych wytycznych ISBD (International Standard Bibliographic Description). W praktyce katalogowania bibliotecznego pierwsza strefa zawiera tytuł właściwy, podtytuł, równoległe tytuły (jeśli występują), a także dane o odpowiedzialności, czyli informacje o autorach, redaktorach, tłumaczach. Ten układ nie jest przypadkowy – logicznie rzecz biorąc, właśnie tytuł i osoby odpowiedzialne za powstanie utworu są najważniejszym punktem wyjścia do identyfikacji dokumentu. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrze opisana pierwsza strefa znacząco ułatwia późniejsze wyszukiwanie i identyfikację pozycji w katalogach OPAC czy nawet w bazach międzynarodowych. Przykładowo, w opisie monografii naukowej wygląda to tak: „Nowoczesne technologie informacyjne / pod redakcją Jana Kowalskiego”. Dalej dopiero występują kolejne strefy, jak adres wydawniczy czy opis fizyczny. Warto o tym pamiętać, bo to fundament poprawnego opisu, a błędy już na tym etapie skutkują gubieniem się materiałów w bazie. Według katalogerów, zachowanie tej kolejności to nie tylko tradycja, ale też praktyczna konieczność – ułatwia to zarówno użytkownikom, jak i pracownikom bibliotek.