Pustą stroną w spisie bibliograficznym jest

Wakat to termin, który w typografii i poligrafii oznacza pustą, niezadrukowaną stronę w publikacji, na przykład w spisie bibliograficznym, książce czy katalogu. W praktyce wydawniczej, zwłaszcza przy składzie większych dzieł lub publikacji naukowych, wakat jest stosowany celowo – często po to, żeby zachować podział rozdziałów, poprawną paginację albo po prostu estetykę układu. Zdarza się, że zostawia się pustą stronę po zakończeniu rozdziału lub działu, żeby kolejny mógł zacząć się na stronie parzystej lub nieparzystej (to zależy od przyjętych standardów wydawcy). Moim zdaniem jest to taki detal, który pokazuje profesjonalizm w projektowaniu publikacji. Branżowe normy, jak choćby PN-ISO 7144, zwracają uwagę na czytelność i logiczny układ publikacji, a odpowiednie stosowanie wakatów bardzo w tym pomaga. W praktyce, przygotowując spis bibliograficzny do pracy dyplomowej albo innego projektu, warto wiedzieć, że taka pusta strona to nie błąd czy przeoczenie, tylko świadomie zastosowany element konstrukcji dzieła. Często młodzi wydawcy mylą wakat ze zwykłą pomyłką, ale dobry składacz wie, że to narzędzie do osiągnięcia czytelności i uporządkowania tekstu. W dużych publikacjach naukowych czy albumach spotykam się z tym praktycznie przy każdym większym projekcie. To naprawdę jeden z tych szczegółów, które odróżniają profesjonalnie przygotowany materiał od amatorskiego druku.