W zakładach przetwórstwa spożywczego badania sanitarno-epidemiologiczne

Prawidłowo – w zakładach przetwórstwa spożywczego badania sanitarno‑epidemiologiczne są wymagane przede wszystkim od pracowników, którzy mają bezpośredni lub pośredni kontakt z żywnością. Chodzi tu o osoby, które dotykają surowców, półproduktów, gotowych wyrobów, ale też np. myją i dezynfekują linie produkcyjne, obsługują urządzenia mające kontakt z żywnością, porcjują, pakują czy magazynują artykuły spożywcze w strefach czystych. Wynika to z przepisów sanitarnych, zasad HACCP oraz ogólnych wymagań GHP/GMP, które mają ograniczać ryzyko przenoszenia chorób zakaźnych drogą pokarmową. Osoba chora, np. na salmonellozę, WZW typu A czy z ropnymi zmianami skórnymi, może bardzo łatwo skazić żywność i doprowadzić do ogniska zatruć pokarmowych u konsumentów. Dlatego pracownik przed dopuszczeniem do pracy w kontakcie z żywnością musi mieć aktualne orzeczenie lekarskie do celów sanitarno‑epidemiologicznych, wydane na podstawie badań, m.in. kału na nosicielstwo. W praktyce dotyczy to np. operatorów linii rozbioru mięsa, pracowników pakowania wędlin, osób przygotowujących sałatki, kanapki, wyroby garmażeryjne, ale też pracowników zmywalni w gastronomii, jeśli mają kontakt z czystą zastawą. Moim zdaniem warto też pamiętać, że jest to element budowania wiarygodności zakładu wobec inspekcji sanitarnej i odbiorców – spełnianie wymogów sanitarnych to dziś standard branżowy, bez którego trudno mówić o profesjonalnym przetwórstwie żywności.