Które ze zbóż szczególnie źle znosi następstwo po sobie?

Pszenica szczególnie źle znosi następstwo po sobie, czyli tzw. monokulturę. Moim zdaniem to jest taka klasyka rolnictwa – każdy, kto choć chwilę grzebał przy płodozmianie, wie, że pszenica uprawiana rok po roku na tym samym polu bardzo szybko wyciąga z gleby składniki pokarmowe i, co gorsza, jest bardziej podatna na choroby, zwłaszcza grzybowe, jak np. fuzarioza czy łamliwość źdźbła. Wynika to głównie z faktu, że pszenica ma płytki i słabo rozwinięty system korzeniowy, przez co intensywnie eksploatuje tę samą warstwę gleby, a resztki pożniwne pozostawiają w niej patogeny specyficzne dla tego gatunku. Praktyka rolnicza dosłownie podkreśla, że dobre następstwo dla pszenicy to np. rośliny strączkowe, rzepak albo okopowe, które poprawiają strukturę gleby i ograniczają presję chorób. W podręcznikach i zaleceniach ODR czy COBORU wyraźnie zaznacza się, że unikanie pszenicy po pszenicy to jeden z najważniejszych elementów racjonalnego płodozmianu. Z mojego doświadczenia, jak ktoś lekceważy tę zasadę, to nie tylko zbiera mniej, ale i ziarno jest gorszej jakości, bardziej porażone patogenami. Także, jeśli planujesz uprawy, zawsze warto pamiętać o tej specyficznej wrażliwości pszenicy – można się nieźle przejechać, jeśli się o tym zapomni.