Przedstawione na schemacie urządzenie stosuje się do<br><br> 1 - powierzchnia nieruchoma<br> 2 - materiał formowany<br> 3 - taśma ruchoma

Prawidłowo powiązałeś schemat z operacją wydłużania ciasta na chleb. Na rysunku widać klasyczny układ stosowany w liniach piekarskich: od góry znajduje się nieruchoma płyta lub blat prowadzący (1), pomiędzy nimi kulki lub wałki z ciasta (2), a od dołu taśma ruchoma transportera (3). Taśma przesuwa kęsy ciasta, a jednocześnie ciasto jest dociskane do górnej, nieruchomej powierzchni. W efekcie działa tu tarcie i niewielkie ściskanie, przez co kęs jest stopniowo rolowany i rozciągany na długość. Taki układ występuje w wydłużarkach do ciasta chlebowego, bułek, bagietek, chałek itd. W praktyce piekarni jest to ważny etap po dzieleniu i wstępnym zaokrąglaniu kęsów. Wydłużarka nadaje ciastu właściwy kształt podłużny, zapewnia równomierny rozkład gazów fermentacyjnych i lepszą strukturę miękiszu po wypieku. Z mojego doświadczenia właśnie prawidłowe ustawienie docisku oraz prędkości taśmy decyduje, czy chleb będzie miał ładny, równy kształt, bez pęknięć i deformacji. W dobrych praktykach produkcyjnych zwraca się uwagę na to, żeby ciasto nie było nadmiernie rozrywane – dlatego powierzchnia nieruchoma jest często pokryta materiałem o odpowiednim współczynniku tarcia (np. filc, specjalne tworzywo), a taśma jest elastyczna i łatwa do mycia, zgodnie z wymaganiami higienicznymi (GMP, HACCP). Takie urządzenie nie wycina, nie porcjuje ani nie transportuje na duże odległości, tylko kształtuje kęs przez kontrolowane wydłużanie wzdłuż kierunku ruchu taśmy.