Do przeprowadzenia badań fizykochemicznych owoców jagodowych pobiera się próbki laboratoryjne w postaci

Prawidłowa jest odpowiedź „pojedynczych sztuk” i wynika to z zasad prawidłowego pobierania próbek do badań fizykochemicznych surowców roślinnych. W przypadku owoców jagodowych, takich jak truskawki, maliny, borówki czy porzeczki, próbka laboratoryjna powinna składać się z wielu pojedynczych owoców, pobranych w sposób losowy z różnych miejsc partii. Chodzi o to, żeby maksymalnie uśrednić właściwości całej partii i zminimalizować ryzyko, że trafimy akurat na owoce nietypowe – przejrzałe, niedojrzałe albo uszkodzone mechanicznie. Z mojego doświadczenia wynika, że im bardziej jednorodny i dobrze wymieszany zestaw pojedynczych sztuk, tym wyniki analizy pH, ekstraktu, kwasowości czy zawartości suchej masy są wiarygodniejsze. W praktyce, zgodnie z dobrymi praktykami laboratoriów działających wg norm (np. podejście zgodne z ISO, zasadami pobierania próbek), najpierw pobiera się tzw. próbki pierwotne z różnych miejsc partii (z wierzchu, ze środka, z głębi opakowań), a następnie łączy się je w jedną próbkę zbiorczą, z której dopiero wydziela się próbkę laboratoryjną składającą się właśnie z pojedynczych owoców. Nie pobiera się całych skrzynek ani tym bardziej całej partii, bo to jest logistycznie i ekonomicznie bez sensu. Nie tnie się też jagód zgłębnikiem, bo owoce jagodowe są małe, delikatne i łatwo ulegają zgnieceniu, co mogłoby zmienić ich parametry. Dlatego standardem w kontroli jakości surowców owocowych w przemyśle spożywczym jest reprezentatywna próbka złożona z wielu pojedynczych sztuk, traktowanych dalej jako jedna próbka do analizy chemicznej i fizycznej.