Który zestaw środków ochrony indywidualnej należy zastosować, oznaczając tłuszcz metodą Bertranda?

Poprawnie wskazany zestaw środków ochrony indywidualnej przy oznaczaniu tłuszczu metodą Bertranda to kask ochronny i obuwie antypoślizgowe. W praktyce laboratoryjnej przy tej metodzie pracuje się z gorącą wodą, szkłem laboratoryjnym, czasem z podwyższoną temperaturą i ruchomym sprzętem (mieszadła, łaźnie wodne, wirówki). Z mojego doświadczenia w pracowniach analitycznych najwięcej drobnych wypadków to nie są poparzenia, tylko potknięcia, poślizgnięcia i uderzenia w głowę o półki, okapy czy wystające elementy wyposażenia. Dlatego w wielu zakładach spożywczych i laboratoriach zakładowych, zgodnie z zasadami BHP i wewnętrznymi instrukcjami, podstawowym zestawem ŚOI w takich pomieszczeniach jest kask lekki (hełm ochronny) i solidne obuwie robocze z podeszwą antypoślizgową. Obuwie chroni nie tylko przed poślizgiem na mokrej posadzce (a rozlane roztwory, woda, tłuszcz to codzienność), ale też przed skutkami upadku cięższych elementów wyposażenia. Kask z kolei zabezpiecza przed urazami głowy przy pracy przy regałach, digestoriach, instalacjach rur i przewodów, co jest zgodne z ogólnymi zasadami BHP opisanymi m.in. w rozporządzeniach dotyczących pomieszczeń pracy. W dobrze zorganizowanym laboratorium analizy tłuszczu typowym standardem jest: odzież robocza, kask, obuwie antypoślizgowe, a dopiero do konkretnych czynności dobiera się dodatkowe środki (np. okulary czy rękawice), jeśli procedura tego wymaga. Warto pamiętać, że dobór ŚOI zawsze powinien wynikać z oceny ryzyka na danym stanowisku – w analizie chemicznej to nie tylko odczynniki, ale też otoczenie, podłoga, sposób organizacji stanowiska, natężenie ruchu, transport próbek itd.