Ile kg mięsa wieprzowego klasy I zgodnie z zamieszczoną recepturą, należy dodać do 400 kg mięsa wieprzowego klasy II? <br><br> <table><tr><th colspan="2">Receptura na kiełbasę</th></tr><tr><td>1.</td><td>Mięso wieprzowe klasy I – 25 kg</td></tr><tr><td>2.</td><td>Mięso wieprzowe klasy II – 40 kg</td></tr><tr><td>3.</td><td>Mięso wołowe klasy I – 35 kg</td></tr><tr><td>4.</td><td>Pieprz – 0,3 kg</td></tr><tr><td>5.</td><td>Czosnek – 0,25 kg</td></tr><tr><td>6.</td><td>Jałowiec – 0,4 kg</td></tr></table>

Prawidłowo przyjęte zostały proporcje wynikające z receptury. W przepisie na kiełbasę masz 25 kg mięsa wieprzowego klasy I oraz 40 kg mięsa wieprzowego klasy II. To znaczy, że na 40 kg klasy II przypada 25 kg klasy I. Można to zapisać jako proporcję: 25/40. W praktyce technologicznej ważne jest, żeby przy zwiększaniu partii produkcyjnej zachować te same udziały surowców, bo od tego zależy struktura, smak, zawartość tłuszczu i ogólnie jakość wyrobu. Skoro w zadaniu masz 400 kg mięsa wieprzowego klasy II, to obliczasz, ile razy 40 kg mieści się w 400 kg. Wynik jest równy 10. To oznacza, że całą recepturę trzeba „powiększyć” 10‑krotnie. Mnożysz więc ilość mięsa klasy I przez ten sam współczynnik: 25 kg × 10 = 250 kg. Taka metoda skalowania receptury jest standardem w zakładach mięsnych – czy robisz 100 kg kiełbasy, czy 2 tony, proporcje surowców muszą zostać identyczne. W przeciwnym razie zmienisz teksturę farszu, zdolność wiązania wody, kruchość i smak. Moim zdaniem warto od razu przyzwyczajać się do patrzenia na recepturę jak na układ procentowy: tutaj mięso wieprzowe klasy I stanowi 25/(25+40) całej wieprzowiny z przepisu, a klasa II to 40/(25+40). W rzeczywistej produkcji często przelicza się takie receptury na procenty, żeby szybciej dobierać ilości surowców przy różnych wielkościach partii. To dokładnie ta sama logika, którą zastosowałeś tutaj, tylko zapisana innym językiem.