Aby rozdzielić składniki mieszaniny różniące się temperaturą wrzenia, należy zastosować

Prawidłowo wybrany został rektyfikator, bo właśnie to urządzenie służy do rozdzielania składników mieszaniny na podstawie różnicy temperatur wrzenia. W praktyce mówimy o procesie rektyfikacji, czyli wielostopniowej destylacji frakcyjnej prowadzonej w kolumnie rektyfikacyjnej. W kolumnie tworzy się pionowy gradient temperatury: na dole jest goręcej, na górze chłodniej. Składniki o niższej temperaturze wrzenia przechodzą szybciej do fazy parowej i koncentrują się w górnych partiach kolumny, a te o wyższej temperaturze wrzenia zostają niżej. Dzięki wielokrotnemu parowaniu i skraplaniu (tzw. półki teoretyczne) można uzyskać bardzo dobre rozdzielenie, zgodne z wymaganiami technologii. W przemyśle spożywczym rektyfikator jest klasyką np. przy produkcji spirytusu rektyfikowanego, oczyszczaniu alkoholu etylowego, rozdziale frakcji aromatycznych, a także w niektórych instalacjach do odzysku rozpuszczalników zgodnie z zasadami gospodarki obiegu zamkniętego. Z mojego doświadczenia, jeśli w zadaniu pojawia się słowo klucz „różnica temperatur wrzenia”, to praktycznie zawsze chodzi o destylację lub rektyfikację. Dobre praktyki branżowe i normy jakości wymagają, żeby proces był stabilny, kontrolowany pod względem temperatury, ciśnienia i refluksu, bo od tego zależy czystość frakcji i powtarzalność produkcji. W przeciwieństwie do mieszania czy rozdrabniania, rektyfikacja to proces separacyjny oparty na równowadze para–ciecz, więc dobór rektyfikatora jest tu po prostu technologicznym standardem.