Do oznaczenia kwasowości mąki pracownik laboratorium używa roztworu NaOH o stężeniu 0,1mol/dm³. Który opis charakteryzuje sposób otrzymania odczynnika?

Poprawnie wybrałeś sposób przygotowania roztworu 0,1 mol/dm³ NaOH – odważenie 4 g NaOH i rozpuszczenie w kolbie miarowej o pojemności 1 dm³ dokładnie do kreski. Wynika to bezpośrednio z obliczeń stechiometrycznych. Molarna masa NaOH wynosi w przybliżeniu 40 g/mol. Roztwór o stężeniu 0,1 mol/dm³ oznacza, że w 1 dm³ roztworu ma się znajdować 0,1 mola substancji. 0,1 mola × 40 g/mol = 4 g. Czyli: 4 g NaOH w dokładnie 1 dm³ roztworu daje stężenie 0,1 mol/dm³. To jest klasyczny przykład przygotowania roztworu mianowanego w laboratorium analitycznym. W praktyce najpierw odważa się NaOH na wadze analitycznej, następnie przenosi ilościowo do czystej kolby miarowej, spłukując lejek i ścianki kolby niewielkimi porcjami wody destylowanej, aż cała substancja się rozpuści. Dopiero potem dopełnia się wodą destylowaną do kreski, patrząc na menisk dolny na wysokości oczu. Takie postępowanie jest zgodne z dobrą praktyką laboratoryjną (GLP) i standardami analiz fizykochemicznych stosowanych w laboratoriach kontroli jakości żywności. Moim zdaniem ważne jest też, żeby kojarzyć to zadanie z realnym zastosowaniem: ten roztwór NaOH będzie służył do miareczkowania kwasowości mąki, więc jego stężenie musi być znane i stabilne, inaczej wynik analizy będzie fałszywy. Dlatego stosuje się kolby miarowe o odpowiedniej pojemności, dokładne odważki i wodę destylowaną, a roztwór przechowuje się w dobrze zamkniętej butelce, najlepiej z polietylenu, bo NaOH reaguje z CO₂ z powietrza i może zmieniać stężenie. W praktyce przemysłowej takie roztwory często są okresowo standaryzowane, np. za pomocą kwaśnego ftalanu potasu, żeby mieć pewność, że miano roztworu używanego do kontroli jakości jest prawidłowe.