Do mineralizacji próbek żywności, przeznaczonych do oznaczania w nich zawartości makroelementów i mikroelementów, służy

Prawidłowo wskazany został piec muflowy, bo to właśnie to urządzenie służy do mineralizacji (zwęglenia i spopielenia) próbek żywności przed oznaczaniem makro- i mikroelementów. W analizie chemicznej żywności chodzi o to, żeby najpierw usunąć całą materię organiczną, a zostawić tylko nieorganiczne składniki – popiół, w którym potem oznacza się np. wapń, magnez, żelazo, cynk czy sód i potas. Piec muflowy umożliwia prowadzenie procesu w wysokiej, stabilnej temperaturze, zwykle w zakresie 500–600°C, przez kilka godzin. Dzięki temu próbka ulega całkowitemu spopieleniu zgodnie z normami, np. PN-EN dotyczącymi oznaczania popiołu w produktach spożywczych. W praktyce laboratoryjnej stosuje się porcelanowe tygielki, które wkłada się do zimnego lub lekko nagrzanego pieca, stopniowo podnosi temperaturę, a potem utrzymuje ją przez określony czas, aby zapewnić pełną mineralizację. Moim zdaniem to jedno z podstawowych urządzeń, bez którego poważne laboratorium kontroli jakości żywności po prostu nie funkcjonuje. W przemyśle spożywczym wyniki takich oznaczeń są wykorzystywane do kontroli zgodności z deklaracją żywieniową, sprawdzania jakości surowców, a także oceny zanieczyszczeń metalami ciężkimi, które też wymagają poprawnej mineralizacji próbki przed analizą np. metodą AAS czy ICP-OES. Dobra praktyka laboratoryjna (GLP) wymaga też regularnej kalibracji i kontroli temperatury pieca muflowego, bo od dokładności temperatury i czasu wygrzewania zależy powtarzalność wyników i wiarygodność całej analizy.