Areometr Ballinga (lub Brixa) stosuje się do oznaczania zawartości

Areometr Ballinga (lub Brixa) to przyrząd właśnie do oznaczania zawartości cukru w roztworach wodnych, głównie w napojach i brzeczkach. Skala Ballinga/Brixa podaje wynik w stopniach, które w praktyce odpowiadają w przybliżeniu procentom masowym sacharozy w roztworze. Czyli np. 10°Bx oznacza, że w 100 g roztworu jest około 10 g cukru. W technologii napojów, soków, piwa czy winiarstwa jest to absolutna podstawa kontroli jakości. Na tej podstawie ocenia się ekstrakt, dojrzałość surowca (np. moszczu winogronowego), a także przewidywaną zawartość alkoholu po fermentacji. W zakładach przemysłu spożywczego pomiar Brixa wykonuje się rutynowo przy przyjęciu surowców, przy ustawianiu receptury, a także w kontroli produktu końcowego, żeby każdy wyrób miał powtarzalny smak i słodkość. Z mojego doświadczenia dobrze jest pamiętać, że areometr Ballinga jest wyskalowany dla określonej temperatury, najczęściej 20°C. Dlatego zgodnie z dobrą praktyką laboratoryjną zawsze trzeba uwzględniać poprawkę temperaturową albo stosować łaźnię termostatyczną. W produkcji napojów gazowanych, izotoników czy syropów stosuje się często zarówno areometr, jak i refraktometr Brix, ale zasada jest ta sama: określamy stężenie cukrów rozpuszczonych. Co ważne, areometr Ballinga nie mierzy bezpośrednio alkoholu ani zawartości soli, tylko gęstość roztworu wynikającą głównie z ilości cukru. W nowoczesnych systemach sterowania linią rozlewniczą sygnał z pomiaru Brixa bywa zintegrowany z automatyką dozowania syropu, żeby utrzymać produkt w granicach norm zakładowych i odpowiednich specyfikacji.