Normy o zasięgu krajowym oznaczone są symbolem

Prawidłowo – symbolem norm o zasięgu krajowym w Polsce jest „PN”, czyli Polska Norma. To oznaczenie pojawia się na dokumentach normalizacyjnych opracowywanych przez Polski Komitet Normalizacyjny (PKN). Taka norma określa wymagania techniczne, jakościowe, metody badań, sposób oznakowania czy pakowania, obowiązujące na terenie całego kraju. W praktyce produkcji i kontroli jakości żywności bardzo często spotyka się oznaczenia typu PN-A, PN-EN, PN-ISO. Ten pierwszy człon „PN” zawsze mówi nam, że mamy do czynienia z normą obowiązującą w polskim systemie normalizacji. Z mojego doświadczenia, w zakładach spożywczych wiele procedur wewnętrznych jest tworzonych właśnie „pod PN”, np. przy określaniu parametrów fizykochemicznych wyrobu czy dopuszczalnych odchyleń masy jednostkowej. W dokumentacji jakościowej, w instrukcjach technologicznych, w planach kontroli, przywoływanie konkretnych PN jest dowodem, że firma opiera się na uznanych, krajowych wymaganiach, a nie na dowolnie wymyślonych kryteriach. Warto też kojarzyć, że PN może być odpowiednikiem norm europejskich czy międzynarodowych, dlatego często widzimy zapisy typu PN-EN lub PN-EN ISO – wtedy jest to norma europejska lub międzynarodowa wprowadzona do systemu krajowego. W praktyce audytorzy, inspekcje czy klienci biznesowi bardzo lubią, gdy w procedurach i kartach wyrobu są konkretne odwołania do PN, bo to pokazuje uporządkowane podejście do jakości i zgodności z wymaganiami rynku. Moim zdaniem znajomość podstawowych oznaczeń norm to taki absolutny fundament pracy technika w przemyśle spożywczym – bez tego trudno się odnaleźć w dokumentacji i rozmowie z technologiem czy audytorem.