W celu poprawy komunikacji z otoczeniem oraz wzmocnienia poczucia tożsamości u podopiecznej we wczesnym stadium otępienia spowodowanego chorobą Alzheimera, opiekun powinien zaproponować

Terapia reminiscencyjna to zdecydowanie jeden z najważniejszych filarów wsparcia osób zmagających się z chorobą Alzheimera, zwłaszcza na jej wczesnym etapie. W praktyce polega na przywoływaniu wspomnień z przeszłości za pomocą różnych bodźców, na przykład zdjęć, dawnych przedmiotów, muzyki czy rozmów o minionych czasach. No i właśnie w ten sposób można naprawdę poprawić komunikację z podopieczną – ona czuje się wtedy pewniej, bo porusza się w tematach, które są dla niej znajome i bezpieczne. To nie tylko wzmacnia poczucie tożsamości, ale też pomaga łagodzić lęk i dezorientację, które towarzyszą otępieniu. Moim zdaniem, szczególnie cenne jest to, że reminiscencja pozwala osobie starszej poczuć się wartościową, bo jej doświadczenia życiowe są doceniane. Z praktyki wiem, że takie spotkania potrafią wywołać uśmiech, a nawet łzy wzruszenia. W wielu placówkach opiekuńczych terapia ta jest już stałym punktem programu i zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Alzheimerowskiego przynosi świetne rezultaty. Często łączy się ją z innymi formami aktywności, ale to właśnie reminiscencja jest najbardziej skierowana na pogłębianie kontaktu i wzmacnianie poczucia własnej wartości.