Badając oddech u podopiecznego, należy dokonać między innymi oceny:

Podczas oceny oddechu u podopiecznego, zwracanie uwagi na rytm, amplitudę oraz częstotliwość oddechów na minutę to absolutna podstawa i tak naprawdę najlepszy punkt wyjścia, jeśli chodzi o praktykę pielęgniarską czy opiekuna medycznego. Rytm oddechu mówi nam, czy oddechy są regularne, czy może pojawiają się jakieś nieprawidłowości, np. okresy bezdechu lub nagłe przyspieszenia. Amplituda to po prostu głębokość – czy oddechy są płytkie, czy głębokie, co może świadczyć o wysiłku oddechowym lub poważniejszych problemach z płucami. Częstotliwość, liczona zazwyczaj w oddechach na minutę, pozwala szybko wychwycić, czy pacjent nie ma tachypnoe (przyspieszonego oddechu) lub bradypnoe (zwolnionego oddechu). Moim zdaniem, bez tych trzech elementów trudno mówić o jakiejkolwiek rzetelnej ocenie. Praktyka pokazuje, że w szpitalach, w domach opieki czy nawet w zwykłych sytuacjach domowych, właśnie te trzy parametry są najczęściej zalecane i wymagane przez ogólnie przyjęte wytyczne, np. Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego czy według standardów WHO. Warto jeszcze dodać, że regularne monitorowanie tych parametrów pozwala często jako pierwszemu zauważyć pogorszenie stanu zdrowia podopiecznego, zanim wystąpią inne objawy. W codziennej pracy na oddziale zawsze zwracam na to ogromną uwagę, bo oddech daje naprawdę sporo informacji o stanie organizmu.