W odżywianiu podopiecznego z chorobą Parkinsona, który ma duże trudności z przełykaniem, jest wyniszczony i apatyczny, należy przestrzegać

Papkowata dieta wysokobiałkowa to absolutna podstawa u osób z chorobą Parkinsona, które mają problemy z przełykaniem (czyli tzw. dysfagią), są osłabione i apatyczne. Takie osoby bardzo często nie radzą sobie z pokarmami o twardej, suchej konsystencji, bo mogą się nimi zakrztusić, a nawet zachłysnąć, co potem grozi zapaleniem płuc. Papkowata konsystencja (np. puree, gęste zupy krem, kaszki, rozdrobnione mięso) ułatwia im jedzenie i ogranicza ryzyko zadławienia. Z kolei białko jest niezbędne do regeneracji i odbudowy masy mięśniowej – szczególnie, że wyniszczenie i osłabienie mięśni to częsty problem w tej chorobie. W praktyce bardzo się sprawdzają np. twarożki, jajecznica, przecierane warzywa z mięsem czy rybą. Warto też pamiętać, że według standardów żywienia klinicznego, przy dysfagii zaleca się czasem zagęszczanie płynów, ale zawsze kluczowa jest konsystencja dostosowana właśnie do możliwości przełykania. Moim zdaniem nie można bagatelizować tego aspektu, bo nieprawidłowa dieta szybko prowadzi do jeszcze większego osłabienia i powikłań. Branżowe zalecenia (np. Polskie Towarzystwo Żywienia Klinicznego) bardzo wyraźnie podkreślają, że o konsystencji i poziomie białka trzeba tu pomyśleć w pierwszej kolejności, a reszta diety – dopiero potem.