Celem aktywizacji osób w wieku geriatrycznym <b>nie jest</b>

Aktywizacja osób w wieku geriatrycznym to temat, o którym mówi się coraz częściej, zwłaszcza w kontekście starzenia się społeczeństwa. Chodzi w niej głównie o to, by osoby starsze jak najdłużej zachowały samodzielność, były aktywne oraz umiały radzić sobie z codziennymi wyzwaniami. Pomysł, żeby celem aktywizacji było angażowanie wolontariuszy i wyręczanie seniora w codziennych czynnościach, jest sprzeczny z podstawową ideą tego podejścia. W codziennej praktyce, zgodnie z zaleceniami takich organizacji jak WHO czy Polskiego Towarzystwa Gerontologicznego, podkreśla się, żeby nie zabierać osobom starszym samodzielności na rzecz biernej opieki. O wiele ważniejsze jest wspieranie ich w podejmowaniu własnych decyzji zdrowotnych, motywowanie do ruchu, nauka radzenia sobie ze stresem czy przekazywanie wiedzy na temat profilaktyki. Z mojego doświadczenia wynika, że jeśli seniorów zbyt często wyręcza się w prostych czynnościach, bardzo szybko tracą poczucie sprawczości i zaczynają wycofywać się z różnych aktywności. Dlatego tak ważne jest, by wolontariusze czy opiekunowie pełnili raczej rolę wspierającą niż zastępującą – mogą motywować, inspirować, czasem tylko pomóc, ale nie powinni przejmować codziennych obowiązków. To zgodne z nowoczesnymi trendami w geriatrii, które stawiają na aktywizację, a nie bierną opiekę.