Podczas resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osoby dorosłej należy wykonać uciski na klatce piersiowej z częstotliwością

Uciski klatki piersiowej podczas resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osoby dorosłej powinny być wykonywane z częstotliwością 100–120 na minutę i to jest standard opisany m.in. przez Europejską Radę Resuscytacji (ERC) oraz American Heart Association (AHA). W praktyce oznacza to, że uciski muszą być wykonywane energicznie, ale nie za szybko, bo wtedy jakość RKO może drastycznie spaść – serce i tak jest już zatrzymane, a zbyt szybkie uciski nie pozwalają klatce piersiowej prawidłowo się rozprężać, co zmniejsza przepływ krwi. Z mojego doświadczenia wynika, że tempo 100/min to świetny kompromis: łatwo je utrzymać np. nucąc w głowie piosenkę „Stayin’ Alive”, która właśnie mniej więcej tyle ma uderzeń na minutę. Warto pamiętać, żeby nie robić przerw dłuższych niż kilka sekund oraz pozwalać klatce piersiowej całkowicie wrócić do pozycji wyjściowej po każdym uciśnięciu – wtedy krew lepiej krąży. Utrzymanie prawidłowej częstotliwości ucisków wyraźnie podnosi szanse na przeżycie osoby poszkodowanej, co potwierdzają liczne badania. Moim zdaniem klucz to nie tylko znać teorię, ale po prostu ćwiczyć to tempo na fantomie, bo pod wpływem stresu bardzo łatwo można je przekroczyć lub wręcz zwolnić.