Ocenę stopnia samodzielności podopiecznego przy wykonywaniu podstawowych czynności życiowych opiekunka może dokonać przy pomocy skali

Skala Katza to jedno z podstawowych narzędzi wykorzystywanych w ocenie stopnia samodzielności podopiecznych, zwłaszcza osób starszych lub przewlekle chorych. Pozwala w bardzo praktyczny sposób określić, jak dana osoba radzi sobie z podstawowymi czynnościami dnia codziennego, czyli tzw. ADL (Activities of Daily Living). Chodzi tu m.in. o takie rzeczy jak jedzenie, ubieranie się, kąpiel, korzystanie z toalety, poruszanie się czy kontrolowanie potrzeb fizjologicznych. Z mojego doświadczenia wynika, że regularne stosowanie tej skali daje opiekunowi nie tylko jasny obraz obecnego poziomu samodzielności, ale też pozwala szybciej zauważać ewentualne pogarszanie się stanu zdrowia. Skala Katza jest prosta w obsłudze i szeroko stosowana w placówkach opiekuńczych – moim zdaniem to taki „złoty standard”, gdy chodzi o ocenę podstawowych czynności życiowych. Dobrze, że branża opiera się na narzędziu, które jest sprawdzone i akceptowane w środowisku medycznym. W praktyce, jeśli ktoś uzyska niską punktację w skali Katza, wiadomo, że wymaga większego wsparcia – to naprawdę ułatwia planowanie dalszej opieki. Warto pamiętać, że korzystanie ze skali Katza jest zgodne z zaleceniami wielu międzynarodowych organizacji zajmujących się geriatrią i opieką długoterminową.