Opiekunka, wykonując zmianę bielizny pościelowej leżącemu podopiecznemu, powinna tę czynność rozpocząć od zmiany

Zmiana bielizny pościelowej u leżącego podopiecznego zaczyna się od poszewek, bo to najbezpieczniejsze i najbardziej higieniczne podejście. Chodzi głównie o to, żeby niepotrzebnie nie przemieszczać i nie przemęczać chorego, a także ograniczyć kontakt czystych elementów z potencjalnie zabrudzoną pościelą i otoczeniem. Najpierw ściągając poszewki z poduszki i kołdry, można przygotować miejsce na nowe, świeże tekstylia bez zbędnego zamieszania. To się naprawdę przydaje, zwłaszcza gdy pacjent jest niesamodzielny albo ma ograniczoną ruchomość – szybko wtedy można zadbać o jego komfort i ciepło. Moim zdaniem to też bardzo praktyczne z punktu widzenia ergonomii pracy – nie trzeba przesuwać chorego na boki od razu, ryzyko urazów kręgosłupa opiekunki jest mniejsze. Tak właśnie uczą na kursach dla opiekunów medycznych, a także zalecają to procedury pielęgnacyjne w szpitalach i domach opieki. Warto jeszcze dodać, że taka kolejność pozwala uniknąć rozprzestrzeniania się drobnoustrojów, bo poduszki i kołdry często gromadzą kurz czy naskórek. Dobrze jest więc najpierw zająć się tymi rzeczami, które są najbliżej twarzy i dróg oddechowych pacjenta. To z mojego doświadczenia duży plus. Samo prześcieradło czy podkłady zmienia się na końcu, po zabezpieczeniu głowy i tułowia, a poszwy to już zupełnie inny temat – to tylko zewnętrzna warstwa kołdry. Podsumowując – taka kolejność to nie tylko nawyk, ale realna ochrona zdrowia i wygoda dla wszystkich.