67-letnia podopieczna czuje się osamotniona, pragnie rozwijać swoje zainteresowania literaturą i nawiązać nowe znajomości. W tej sytuacji opiekunka powinna zaproponować jej

Udział w zajęciach uniwersytetu trzeciego wieku to zdecydowanie najlepsza propozycja dla osoby, która czuje się samotna, chce się rozwijać intelektualnie i nawiązywać nowe znajomości. Uniwersytety trzeciego wieku są wręcz stworzone właśnie z myślą o seniorach, którzy chcą być aktywni, rozwijać swoje pasje, wymieniać doświadczenia i wiedzę, a przy okazji poznawać nowych ludzi. Bardzo często spotyka się tam osoby ciekawe świata, zainteresowane literaturą, sztuką czy historią, więc taka podopieczna mogłaby się tam poczuć jak ryba w wodzie. Zresztą z mojego doświadczenia wynika, że takie zajęcia wyraźnie poprawiają samopoczucie i motywują do działania – to już nie są tylko wykłady, ale też warsztaty, wspólne wyjścia do teatru, kluby dyskusyjne. Ważne, że uczestnicząc w uniwersytecie trzeciego wieku człowiek sam decyduje, w co się angażuje i robi to z własnej woli. Właśnie takie działania są zalecane przez specjalistów od aktywizacji osób starszych, o czym mówi się nawet w standardach opieki geriatrycznej i wytycznych Polskiego Towarzystwa Gerontologicznego. Moim zdaniem to taki złoty środek: edukacja, integracja i motywacja w jednym, bez zbędnej instytucjonalizacji czy poczucia osamotnienia. Dobrze wybrana aktywność, jak uniwersytet trzeciego wieku, naprawdę potrafi podnieść jakość życia w starszym wieku.