Który element bezpieczeństwa ruchu kolejowego przedstawiono na rysunku?

Na zdjęciu widać klasyczną balisę ETCS zamontowaną pomiędzy szynami, na poprzecznym jarzmie mocowanym do podkładów. Charakterystyczna jest żółta, płaska obudowa z tworzywa, umieszczona centralnie w osi toru, na wysokości główek szyn. To właśnie tak wyglądają eurobalisy stosowane w systemie ERTMS/ETCS, zgodne z normami TSI CCS i specyfikacjami UNISIG. Balisy nie nadają sygnału w sposób ciągły, tylko przekazują do pociągu pakiety informacji w momencie przejazdu anteny pokładowej nad urządzeniem. W praktyce podają dane o ograniczeniach prędkości, położeniu pociągu na linii, przejściu przez sygnały, zmianie trybu jazdy, a także o konfiguracji odcinka szlaku. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrą praktyką jest kojarzenie balis z nowoczesnym systemem kabinowym – maszynista patrzy głównie na ekran DMI, a nie na tradycyjne semafory, a balisy są jednym z głównych źródeł danych dla tego systemu. W terenie łatwo je odróżnić od innych urządzeń: są montowane dokładnie w osi toru, mają symetryczne jarzmo i raczej kompaktową, „płaską” formę. W Polsce pojawiają się głównie na liniach modernizowanych do prędkości 160 km/h i wyżej, ale coraz częściej też na liniach o niższych prędkościach, gdzie wdraża się ETCS poziomu 1 lub 2. Ważne jest też to, że balisa jest elementem biernym – zasilana jest energią z pola anteny pojazdu – co zwiększa niezawodność i bezpieczeństwo w eksploatacji. Dobrą praktyką utrzymaniową jest regularna kontrola mechanicznego mocowania, wysokości zabudowy i czystości strefy nad balisą, tak żeby nie było uszkodzeń od narzędzi torowych czy odśnieżarek.