Przedstawione na rysunku złącze PN-ISO 461-2 stosowane jest do lotniskowego zasilania sieci pokładowej statku powietrznego napięciem

Złącze pokazane na rysunku to typowe lotniskowe gniazdo zasilania wg PN‑ISO 461‑2 (odpowiednik standardu 400 Hz GPU), przeznaczone do doprowadzenia do statku powietrznego trójfazowego napięcia 3 × 200 VAC, 400 Hz. W praktyce w samolocie odbiorniki pokładowe zasilane są najczęściej napięciem fazowym 115 VAC, ale samo przyłącze zewnętrzne jest opisane wartościami międzyfazowymi, czyli właśnie 200 V. To jest bardzo charakterystyczna cecha lotniczych instalacji AC: mamy system 3 × 115/200 V, 400 Hz, gdzie 115 V to napięcie fazowe, a 200 V – liniowe. Ten standard wynika z międzynarodowych przepisów i norm (m.in. ISO, SAE, MIL), które ujednolicają sposób zasilania naziemnego, tak żeby każdy samolot mógł korzystać z tego samego typu wózka GPU albo gniazda na terminalu. Moim zdaniem warto zapamiętać, że takie prostokątne złącze z pięcioma grubymi bolcami (trzy fazy, przewód neutralny i ochronny) kojarzymy właśnie z zasilaniem 3 × 200 VAC / 400 Hz. Na płycie lotniska technik podłącza wózek GPU do samolotu właśnie takim wtykiem – po to, żeby nie trzeba było korzystać z generatorów pokładowych lub APU, co oszczędza paliwo i zmniejsza hałas. Dla obsługi technicznej ważne jest też to, że ten rodzaj złącza jest mechanicznie kodowany: kształt i rozstaw bolców mają uniemożliwić pomyłkowe podłączenie innego napięcia lub częstotliwości. W dobrych praktykach eksploatacyjnych przed wpięciem zawsze sprawdza się parametry wyjściowe GPU (200 V międzyfazowe, 400 Hz, prawidłowa kolejność faz), a po podłączeniu monitoruje się prąd pobierany przez instalację pokładową. Takie detale w codziennej pracy robią ogromną różnicę, bo chronią zarówno sprzęt, jak i bezpieczeństwo załogi.