Który typ regulatora przedstawiono na schemacie?

Na schemacie widać wzmacniacz operacyjny z klasyczną pętlą sprzężenia zwrotnego: w gałęzi sprzężenia jest szeregowo połączony rezystor Rs i kondensator Cs, a w torze wejściowym występuje rezystor R1. Taka struktura realizuje regulator proporcjonalno–całkujący, czyli PI. Składowa proporcjonalna wynika z rezystancji Rs – dla wyższych częstotliwości kondensator ma małą impedancję, ale przy analizie odpowiedzi na sygnały robocze w zakresie częstotliwości regulacji uzyskujemy skończone wzmocnienie zależne od stosunku Rs do R1. Składowa całkująca jest realizowana przez kondensator Cs w pętli sprzężenia: dla bardzo niskich częstotliwości rośnie impedancja pojemności, co powoduje, że regulator „zbiera” uchyb w czasie i dąży do jego wyeliminowania (błąd ustalony w stanie stacjonarnym dąży do zera). W praktycznych układach automatyki lotniczej (np. kanał wysokości autopilota, regulacja prędkości obrotowej generatora, stabilizacja napięcia w zasilaczach awioniki) właśnie regulator PI jest najczęściej stosowanym typem. Umożliwia on kompromis pomiędzy szybkim działaniem (część P) a dokładnością w stanie ustalonym (część I). Standardowe procedury strojenia regulatorów, takie jak Ziegler–Nichols, Cohen–Coon czy modyfikacje stosowane w przemyśle lotniczym, bardzo często zakładają początkowo model PI, bo daje on dobrą stabilność i odporność na zakłócenia przy rozsądnym poziomie wzmocnień. Moim zdaniem warto zapamiętać, że kiedy w pętli sprzężenia wzmacniacza operacyjnego widzisz rezystor połączony z kondensatorem, a na wejściu jest tylko rezystor, to praktycznie zawsze patrzysz na realizację regulatora PI w wersji analogowej.