Aby podnieść koronę wału w czasie powodzi, należy zastosować worki wypełnione piaskiem do objętości maksymalnie

Prawidłowo – przy doraźnym podnoszeniu korony wału przeciwpowodziowego worki z piaskiem wypełnia się do około 70–80% ich objętości. To nie jest przypadkowy zakres, tylko efekt praktyki służb przeciwpowodziowych i zaleceń instrukcji eksploatacji wałów. Taki stopień wypełnienia daje dwie kluczowe rzeczy: po pierwsze, worek jest na tyle ciężki, żeby się nie przesuwał pod naporem wody, a po drugie, pozostaje w nim trochę „luzu”, dzięki czemu można go dobrze ułożyć i dopasować do nierówności korony wału. Zbyt twardy, nabity na 100% worek zachowuje się jak klocek – wystają szczeliny, których nie da się łatwo zlikwidować, a to prosta droga do przesiąków i przecieków. W praktyce na akcjach powodziowych worki wypełnia się piaskiem mniej więcej do 2/3–3/4 wysokości, wiąże lub zakręca, a potem układa w zazębiających się warstwach, tak jak cegły w murze. Dzięki temu warstwy dobrze się klinują, a cała „nadbudowa” wału pracuje jako jedna bryła. Moim zdaniem to jest właśnie najważniejsze – uzyskać możliwie szczelny i stabilny nasyp z worków, a nie tylko jak najwyżej ułożyć piasek. W wytycznych przeciwpowodziowych (np. instrukcje utrzymania wałów, dobre praktyki Wód Polskich i dawnych zarządów melioracji) wyraźnie podkreśla się, że przepełnianie worków utrudnia ich przenoszenie, szybkie układanie i dopasowanie w strefie korony. Przy 70–80% objętości jedna osoba jest w stanie taki worek sprawnie chwycić, podać i ułożyć, co przy akcji ratunkowej ma ogromne znaczenie. Dodatkowo, lekko „miękki” worek po dociśnięciu i obciążeniu kolejną warstwą lepiej się rozpłaszcza, wypełnia drobne nierówności i minimalizuje przepływ wody przez konstrukcję. W robotach hydrotechnicznych takie detale często decydują, czy doraźne zabezpieczenie wytrzyma kulminację fali powodziowej, czy zacznie się rozmywanie i filtracja wody przez wał.