Na ilustracji przedstawiono

Na ilustracji widoczna jest kruszarka – mobilna maszyna do mechanicznego rozdrabniania materiałów, głównie kruszyw naturalnych, gruzu betonowego, kamienia czy żwiru. Charakterystyczne jest to, że materiał podawany jest z jednej strony do leja zasypowego, przechodzi przez zespół kruszący (szczękowy, stożkowy lub udarowy), a następnie jest transportowany taśmociągiem na pryzmę, co dokładnie widać na zdjęciu. W robotach hydrotechnicznych kruszarki są bardzo ważne, bo pozwalają uzyskać kruszywo o wymaganej frakcji do narzutów kamiennych, podsypek filtracyjnych, warstw drenarskich czy betonu konstrukcyjnego. Dzięki temu można na miejscu przerabiać urobek z wykopów lub rozbiórek starych umocnień, zamiast wozić wszystko na składowisko i kupować nowe kruszywo – to jest i tańsze, i bardziej praktyczne. Z mojego doświadczenia dobrze dobrane uziarnienie po kruszeniu ma ogromny wpływ na stateczność skarp, szczelność warstw filtracyjnych oraz trwałość umocnień brzegowych. Dobre praktyki mówią, żeby regularnie kontrolować frakcję kruszywa po kruszeniu (np. przesiewaniem kontrolnym), pilnować osłon i zabezpieczeń ruchomych części oraz wykonywać przeglądy zgodnie z instrukcją producenta. W wielu specyfikacjach technicznych robót hydrotechnicznych jest wręcz zapisane, jakie frakcje kruszywa można stosować do danego typu umocnienia, więc bez kruszarki trudno byłoby takie wymagania spełnić na budowie w sposób ekonomiczny i powtarzalny.