Koszenie skarp i korony wału przeciwpowodziowego należy wykonywać

Prawidłowo – koszenie skarp i korony wału przeciwpowodziowego wykonuje się standardowo dwa razy w roku. Wynika to z praktyki utrzymaniowej służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo przeciwpowodziowe oraz z typowego cyklu wegetacji roślin. Roślinność na wale musi być utrzymywana w takim stanie, żeby z jednej strony stabilizowała skarpę systemem korzeniowym, a z drugiej nie utrudniała przeglądów technicznych wału ani nie zagrażała jego konstrukcji. Z mojego doświadczenia wynika, że najczęściej przyjmuje się koszenie wiosenne lub wczesnoletnie oraz koszenie późnoletnie lub jesienne. Pozwala to ograniczyć zbyt bujny porost traw i chwastów, a jednocześnie nie dopuszcza się do zdrewnienia roślinności, pojawiania się krzewów czy samosiewów drzew, które są bardzo niebezpieczne dla szczelności wału. Dwa koszenia w roku to też kompromis ekonomiczny – częstsze koszenie generowałoby niepotrzebne koszty i mogłoby wręcz osłabiać darń przez zbyt intensywną eksploatację, a rzadsze powodowałoby zarośnięcie obiektu. W dobrych praktykach utrzymania budowli hydrotechnicznych podkreśla się, że równomierna, niezbyt wysoka darń ułatwia wykrywanie uszkodzeń, np. zapadlisk, nory zwierząt, mikrosuwisk czy przesiąków na skarpie odpowietrznej. Przy przeglądach okresowych wałów inżynierowie wymagają, żeby roślinność nie zasłaniała korony ani skarp – i właśnie dwa koszenia w roku zwykle to zapewniają. W praktyce harmonogram może być dopasowywany do lokalnych warunków klimatycznych i typu roślinności, ale zasada dwóch koszeń rocznie jest takim branżowym standardem utrzymaniowym dla wałów przeciwpowodziowych.