W celu zabezpieczenia jazu przed szkodliwym działaniem filtracji stosuje się m.in.

Prawidłowo – w ochronie jazu przed szkodliwym działaniem filtracji kluczową rolę pełnią ścianki szczelne stalowe. Ich główne zadanie to odcięcie albo mocne wydłużenie drogi filtracji wody pod budowlą, tak żeby nie dochodziło do podmywania fundamentów, sufozji gruntu ani do powstawania przebić hydraulicznych. Ścianka szczelna tworzy barierę pionową, wbitą w podłoże na odpowiednią głębokość, najczęściej z grodzic stalowych typu Larsen lub podobnych profili. Dzięki zamkom między grodzicami uzyskuje się w miarę ciągłą przesłonę przeciwfiltracyjną. W praktyce przy jazach robi się często układ: płyta fundamentowa + zastrzyk cementowy (iniekcja) + właśnie ścianka szczelna, co razem znacząco ogranicza przepływ wody w podłożu. Z mojego doświadczenia typowe jest stosowanie ścianek szczelnych po stronie odpowietrznej jazu, żeby obniżyć gradient hydrauliczny na wypływie i nie dopuścić do wynoszenia drobnych frakcji gruntu. W wytycznych projektowych budowli hydrotechnicznych (np. instrukcje IMGW, dawniej normy PN dotyczące budowli piętrzących) jasno wskazuje się, że przy niejednorodnym lub słabym podłożu ścianki szczelne są podstawowym środkiem zabezpieczającym przed filtracją. Ważne jest też, że ścianki można w miarę szybko zabudować sprzętem palowym, co na budowie jest sporą zaletą organizacyjną. Dobrą praktyką jest kontrola stanu zamków i korozji stali oraz ewentualne doszczelnianie, bo szczelność ściany decyduje o bezpieczeństwie całego jazu. W wielu modernizacjach starych jazów pierwszym krokiem jest właśnie dołożenie stalowej przesłony przeciwfiltracyjnej, co pokazuje, jak newralgiczny to element.