Roboty podczas ścinania drzew piłą mechaniczną obejmują przetoczenie dłużycy na odległość do

Prawidłowo – przy robotach podczas ścinania drzew piłą mechaniczną przyjmuje się, że przetaczanie dłużycy wykonuje się na odległość do 15 m. Wynika to z praktycznych zasad organizacji pracy w terenie leśnym i w robotach hydrotechnicznych, gdzie usuwa się drzewa z koryt rzek, skarp wałów czy strefy robót regulacyjnych. Ten limit 15 m nie jest przypadkowy: ma z jednej strony umożliwić sprawne uporządkowanie terenu po ścięciu drzewa, a z drugiej ograniczyć nadmierny wysiłek fizyczny pracowników oraz ryzyko urazów przy ręcznym przetaczaniu ciężkich kłód. W dobrych praktykach BHP zakłada się, że takie przetaczanie odbywa się przy użyciu prostych narzędzi pomocniczych, np. haków zrywkowych, drągów, łomów czy prostych chwytaków. Przetaczanie na dalsze odległości organizuje się już jako osobne roboty zrywkowe, często z użyciem sprzętu mechanicznego: wciągarek, ciągników, forwarderów lub lekkich pojazdów gąsienicowych. W pracach przy ciekach wodnych i wałach przeciwpowodziowych ważne jest, żeby dłużycę odsunąć tak, aby nie blokowała przepływu wody, nie uszkadzała umocnień skarp i nie tarasowała dojazdów technologicznych. Te 15 m zazwyczaj wystarcza, żeby kłoda znalazła się poza strefą roboczą, ale wciąż była w zasięgu dalszych prac załadunkowych. Moim zdaniem warto zapamiętać, że wszystko, co dalej niż 15 m, traktuje się już jako osobną operację technologiczną, wymagającą innej organizacji pracy, często też innego sprzętu i odrębnego ujęcia w przedmiarze robót.