Zgodnie z tabelą, zakres dopuszczalnych odchyleń długości faszyny do przygotowania 4-metrowej wiązki powinien mieścić się w przedziale <br><br> <table><tr><th>Długość wiązkil</th><th>Dopuszczalna odchyłka długości</th><th>Średnica wiązkid</th><th>Dopuszczalna odchyłka średnicy</th><th rowspan="2">Liczba wiązań</th><th>Odległość pierwszego wiązania od czoła wiązkil₁</th><th>Odległość między wiązaniamil₂</th></tr><tr><td colspan="2">[m]</td><td colspan="2">[cm]</td><td colspan="2">[m]</td></tr><tr><td>3,0</td><td>±0,3</td><td rowspan="3">30</td><td rowspan="3">±5</td><td>3</td><td>0,3</td><td>1,30</td></tr><tr><td>4,0</td><td>±0,4</td><td>4</td><td>0,4</td><td>1,20</td></tr><tr><td>5,0</td><td>±0,5</td><td>5</td><td>0,4</td><td>1,20</td></tr></table>

Prawidłowy przedział 3,60–4,40 m wynika wprost z danych w tabeli. Dla wiązki o długości nominalnej 4,0 m dopuszczalna odchyłka długości wynosi ±0,4 m. To oznacza, że minimalna dopuszczalna długość faszyny to 4,0 − 0,4 = 3,6 m, a maksymalna 4,0 + 0,4 = 4,4 m. I dokładnie z tego składa się poprawna odpowiedź. W praktyce na budowie oznacza to, że przy przygotowywaniu wiązek faszynowych do umocnień brzegów, skarp czy dna rzek, każda wiązka „czwórka” mieszcząca się w tym zakresie może zostać odebrana jako zgodna z wymaganiami. Z mojego doświadczenia wynika, że takie tolerancje są bardzo ważne, bo w terenie rzadko udaje się przyciąć faszynę co do centymetra. Dlatego normy i wytyczne wykonawcze (różne instrukcje resortowe, specyfikacje techniczne zamawiających) zawsze przewidują pewien margines. Jednocześnie ta odchyłka nie może być za duża, żeby wiązki dobrze do siebie przylegały i tworzyły równą, szczelną warstwę umocnienia. Jeśli wiązki byłyby za krótkie, powstawałyby luki, które później wypłukuje woda. Jeśli za długie – utrudniałoby to układanie, docinanie i wiązanie w narożach czy przy przepustach. W dobrych praktykach branżowych przyjmuje się, że odchyłka długości wiązki faszynowej rośnie proporcjonalnie do jej długości, co dokładnie widać w tabeli: dla 3 m jest ±0,3 m, dla 4 m – ±0,4 m, a dla 5 m – ±0,5 m. Warto też zauważyć, że pozostałe parametry, jak średnica wiązki czy liczba wiązań, są stałe dla danego typu wiązki i też muszą być dotrzymane, żeby konstrukcja faszynowa przenosiła obciążenia przepływem wody i lodem. Moim zdaniem dobrze jest zawsze czytać takie tabele „z ołówkiem w ręku”: najpierw odszukać odpowiedni wiersz (tu: długość 4,0 m), potem od razu przeliczyć odchyłkę na konkretny przedział – dokładnie tak, jak zrobiono w tej odpowiedzi.