Grodzice stalowe do wykonywania ścianek szczelnych łączy się ze sobą za pomocą

Prawidłowo – grodzice stalowe łączy się za pomocą zamków. Każda grodzica ma na krawędziach wyprofilowane specjalne kształty – właśnie zamki – które pozwalają na szczelne i mechanicznie pewne połączenie sąsiednich elementów. Te profile są walcowane fabrycznie (np. typu Larssen, Hoesch, GU itp.) i są tak zaprojektowane, żeby podczas wbijania grodzic w grunt można je było ze sobą „zazębiać”, a jednocześnie zapewnić możliwość niewielkich obrotów czy odchyłek, bez utraty szczelności. W praktyce na budowie wygląda to tak, że pierwszą grodzicę ustawia się w prowadnicach, a kolejne wiesza się dźwigiem i wsuwa zamkiem w zamek grodzicy już wbitej, a potem dobija kafarem, wibromłotem lub innym sprzętem. Dzięki zamkom powstaje ściana szczelna, która ogranicza filtrację wody i przejmuję parcie gruntu oraz wody. To jest kompletna podstawa przy wykonywaniu suchych wykopów w pobliżu cieków wodnych, przy budowie nabrzeży, kesonów, doków, zabezpieczeń wykopów pod śluzy, przepusty czy przyczółki mostów. Moim zdaniem warto zapamiętać, że cała „szczelność” i stateczność takiej ścianki opiera się właśnie na prawidłowo dobranym i nieuszkodzonym zamku, dlatego w dobrych praktykach zawsze zwraca się uwagę na kontrolę prostoliniowości grodzic, smarowanie zamków (np. bentonitem, pastą uszczelniającą) oraz unikanie ich rozwarcia podczas wbijania. Normy i wytyczne hydrotechniczne wyraźnie podkreślają rolę zamków w zapewnieniu klasy szczelności ścianki, szczególnie przy obiektach hydrotechnicznych, gdzie dopuszczalne przecieki są ściśle ograniczone. W robotach regulacyjnych i zabezpieczeniach brzegów stalowe grodzice z zamkami to taki trochę standardowy, sprawdzony system, który daje dużą nośność i możliwość późniejszego demontażu.