Przy wykonywaniu budowli wodnej okazało się, że grunt nośny występuje o metr głębiej niż w dokumentacji projektowej. W tej sytuacji należy

Prawidłowo – w takiej sytuacji fundamenty trzeba przeprojektować. Jeżeli w trakcie wykonywania budowli wodnej okazuje się, że grunt nośny zalega głębiej niż wynikało z dokumentacji, to zmieniają się warunki posadowienia obiektu. A to jest sprawa absolutnie kluczowa dla stateczności i bezpieczeństwa budowli hydrotechnicznej. Projektant fundamentów opiera się na wynikach badań geotechnicznych i przyjmuje określoną głębokość warstwy nośnej, parametry wytrzymałościowe gruntu (np. kąt tarcia wewnętrznego, spójność, moduł ściśliwości) oraz poziom wód gruntowych. Jeśli w rzeczywistości grunt nośny znajduje się metr głębiej, to w praktyce fundament opiera się na słabszej warstwie niż zakładano. Może to prowadzić do nadmiernych osiadań, nierównomiernego osiadania, a w budowlach wodnych także do zagrożeń filtracyjnych i utraty stateczności. Dlatego zgodnie z dobrą praktyką inżynierską i wymaganiami norm (np. Eurokod 7 – projektowanie geotechniczne) zmiana warunków gruntowych wymaga ponownej analizy i często modyfikacji projektu. W praktyce może to oznaczać pogłębienie fundamentu, zmianę jego wymiarów, zastosowanie innego rodzaju posadowienia (np. przejście z fundamentu bezpośredniego na palowy), dodatkowe zabezpieczenia przeciwfiltracyjne, zmianę klasy betonu lub zbrojenia. Na budowlach hydrotechnicznych, takich jak jazy, przepusty, śluzy czy budowle piętrzące, posadowienie ma ogromny wpływ na bezpieczeństwo całego obiektu i terenów poniżej. Moim zdaniem lepiej jest stracić trochę czasu na spokojne przeprojektowanie, niż ryzykować późniejsze uszkodzenia, awarie, a nawet katastrofę budowlaną. W praktyce wykonawca powinien przerwać roboty związane z fundamentem, powiadomić kierownika budowy i projektanta, sporządzić odpowiedni zapis w dzienniku budowy i dopiero po otrzymaniu nowej dokumentacji lub aneksu kontynuować prace.