Składniki betonu podczas mieszania ręcznego dozuje się w następującej kolejności:

Prawidłowa kolejność dozowania przy mieszaniu ręcznym to: najpierw kruszywo, potem cement, na końcu woda. Taki schemat nie jest przypadkowy, tylko wynika z praktyki budowlanej i zasad technologii betonu. Najpierw wsypuje się kruszywo (piasek, żwir, ewentualnie grys) i rozsypuje na nim cement. Dzięki temu cement ma szansę równomiernie oblepić ziarna kruszywa, tworząc coś w rodzaju suchej mieszanki. Dopiero do tak przygotowanej mieszaniny stopniowo dodaje się wodę zarobową, kontrolując konsystencję betonu. Z mojego doświadczenia, jak ktoś najpierw wleje wodę, a potem sypie cement, to robi się tzw. „kluska” cementowa, która bardzo słabo się miesza z resztą i powstają bryły. W efekcie beton jest niejednorodny, miejscami za bogaty w cement, a miejscami prawie sam żwir. Dobre praktyki mówią wyraźnie: przy mieszaniu ręcznym zawsze pilnujemy, żeby najpierw dokładnie wymieszać składniki suche, a dopiero potem wprowadzać wodę. Podobnie zalecają normy i instrukcje producentów cementu czy kruszyw – najpierw suche komponenty, równomierne wymieszanie, później stopniowe dodawanie wody do uzyskania wymaganej konsystencji (np. plastycznej). Ma to duże znaczenie w robotach hydrotechnicznych, gdzie beton pracuje często w trudnych warunkach: zawilgocenie, napór wody, zmienne temperatury. Słabo wymieszany beton to większe ryzyko raków, nieszczelności i obniżonej mrozoodporności. W praktyce, przy wykonywaniu np. drobnych napraw umocnień, małych fundamentów pod urządzenia hydrotechniczne czy podmurówki przy śluzach, ręczne mieszanie betonu jest nadal dość częste. Dlatego warto sobie tę kolejność utrwalić, bo po prostu ułatwia robotę i poprawia jakość mieszanki.