Przedstawiona na rysunku maszyna budowlana to

Na rysunku pokazana jest typowa koparka gąsienicowa, czyli maszyna do urabiania i przemieszczania gruntu za pomocą łyżki zawieszonej na wysięgniku i ramieniu. Charakterystyczne elementy, po których w praktyce bardzo łatwo ją rozpoznać, to obrotowa nadbudowa z kabiną operatora, wysięgnik łamany w dwóch punktach, siłowniki hydrauliczne sterujące ruchem ramienia i łyżki oraz podwozie gąsienicowe. W odróżnieniu od wozidła czy walca, koparka pracuje głównie siłą osprzętu roboczego, a nie przez toczenie się po podłożu. W robotach hydrotechnicznych koparki są podstawowym sprzętem przy wykonywaniu wykopów pod przepusty, fundamenty śluz, umocnienia brzegowe, a także przy odmulaniu koryt czy formowaniu skarp wałów przeciwpowodziowych. Dobrą praktyką na budowie jest dobór odpowiedniego typu koparki do zadania: koparki gąsienicowe stosuje się na gruntach słabszych, podmokłych, gdzie liczy się mały nacisk jednostkowy na podłoże, natomiast kołowe – tam, gdzie maszyna musi się szybko przemieszczać po drogach dojazdowych. Według zaleceń producentów i standardów BHP operator powinien korzystać z odpowiednich łyżek (np. wąskich do wykopów liniowych pod rurociągi, szerokich skarpowych do profilowania skarp i dna koryta) oraz regularnie kontrolować stan układu hydraulicznego, sworzni i tulei. Moim zdaniem umiejętność odróżnienia koparki od innych maszyn to absolutna podstawa w technikum budowlanym, bo od właściwego rozpoznania i dobrania sprzętu zależy nie tylko wydajność robót, ale też bezpieczeństwo ludzi pracujących w zasięgu maszyny.