W celu wykonania umocnienia dna potoku i skarp płytami betonowymi należy na przygotowaną geowłókninę zastosować podsypkę z pospółki o grubości

Prawidłowa grubość podsypki z pospółki pod płyty betonowe na geowłókninie to około 10 cm i właśnie ta wartość pojawia się w większości wytycznych dotyczących umocnień dna potoków i skarp. Ta warstwa pełni kilka ważnych funkcji naraz. Po pierwsze wyrównuje podłoże i pozwala dokładnie wypoziomować płyty, tak żeby nie „bujały się” i dobrze przylegały całą powierzchnią. Po drugie chroni geowłókninę przed przebiciem przez ostre krawędzie betonu lub drobne kamienie z podłoża. Po trzecie działa jak warstwa filtracyjno–drenażowa, która ułatwia odpływ wody i zmniejsza ryzyko wypłukiwania gruntu spod płyt. Z mojego doświadczenia 10 cm to taki rozsądny kompromis: z jednej strony jest to warstwa wystarczająco gruba, żeby równo ułożyć płyty i skorygować drobne nierówności koryta lub skarpy, a z drugiej – nie jest na tyle duża, żeby generować zbędne koszty materiału i robocizny. W katalogach typowych rozwiązań umocnień oraz w zaleceniach projektowych spotyka się zwykle zakres 8–12 cm, dlatego przyjęcie 10 cm jako wartości normatywnej jest zgodne z dobrą praktyką inżynierską. W praktyce terenowej ważne jest też właściwe zagęszczenie tej podsypki – zazwyczaj lekkim sprzętem, tak aby nie uszkodzić geowłókniny, ale jednocześnie uzyskać nośną i stabilną warstwę. W robotach regulacyjnych cieków wodnych, przy umacnianiu zarówno dna, jak i skarp, taki układ warstw: grunt rodzimy – geowłóknina – 10 cm pospółki – płyty betonowe, zapewnia trwałość i odporność na działanie wody, zwłaszcza przy zmiennych przepływach i podczas wezbrań.