Aby zapewnić ergonomiczne warunki pracy podczas wykonywania robót regulacyjnych, należy

Prawidłowa odpowiedź dobrze oddaje istotę ergonomii na budowie, także przy robotach regulacyjnych na ciekach. Ergonomia w praktyce oznacza właśnie dostosowanie warunków pracy do możliwości człowieka – fizycznych, psychicznych i nawet percepcyjnych. Nie chodzi o to, żeby pracownik się „dopasował” do niewygodnego stanowiska, tylko żeby stanowisko, narzędzia, organizacja robót i tempo pracy były rozsądnie zaprojektowane. Na budowach hydrotechnicznych widać to chociażby przy ręcznym profilowaniu skarp, układaniu faszyny czy montażu elementów umocnień brzegów: wysokość stanowiska, zasięg pracy rąk, ciężar narzędzi, sposób podawania materiału powinny ograniczać nadmierne schylanie, dźwiganie i skręty tułowia. Z mojego doświadczenia, dobrze zorganizowane stanowisko przy robotach ziemnych, z użyciem chwytaków, podajników, minikoparek czy wciągarek, bardzo zmniejsza zmęczenie brygady i liczbę urazów przeciążeniowych. Normy BHP i ogólne wytyczne ergonomiczne mówią wprost: trzeba tak kształtować środowisko pracy (podłoże, oświetlenie, mikroklimat, hałas, wibracje), dobór narzędzi i rytm pracy, aby nie przekraczać możliwości organizmu. W robotach regulacyjnych ma to też wymiar bezpieczeństwa – zmęczony pracownik na śliskiej skarpie, w pobliżu wody, szybciej popełnia błąd, potknie się, wpadnie do koryta. Dlatego stosuje się przerwy regeneracyjne, rotację na cięższych stanowiskach, mechanizację najcięższych operacji i szkolenia z prawidłowych technik podnoszenia. Moim zdaniem, kto raz pracował przy regulacji rzeki bez zachowania zasad ergonomii, ten już potem bardzo docenia sens takiego podejścia i widzi, że to nie „fanaberia”, tylko realna ochrona zdrowia i wydajności załogi.