Wezbranie śryżowe należy do grupy wezbrań

Wezbranie śryżowe klasyfikuje się jako wezbranie zimowe, ponieważ jest bezpośrednio związane z typowo zimowymi zjawiskami lodowymi w korycie rzeki. Śryż to drobne, miękkie kryształki lodu tworzące się w przechłodzonej wodzie przy ujemnych temperaturach powietrza. Gdy w korycie rzeki występuje dużo śryżu, może on się gromadzić w przewężeniach, przy podporach mostów, jazach, w okolicach progów i innych urządzeń wodnych. Powoduje to zmniejszenie przekroju przepływu, a w konsekwencji podniesienie zwierciadła wody – czyli właśnie wezbranie śryżowe. Z mojego doświadczenia w gospodarce wodnej takie wezbrania są dość zdradliwe, bo przy stosunkowo niewielkim przepływie mogą wywołać wysokie stany wody tylko przez zator lodowy lub śryżowy. W praktyce eksploatacji urządzeń wodnych, takich jak jazy, przepusty czy mosty, zimowe zjawiska lodowe uwzględnia się już na etapie projektu i późniejszej eksploatacji: planuje się odpowiednią geometrię koryta, prowadzi się stałe obserwacje stanów wody, a w okresie mrozów monitoruje się tworzenie śryżu i ewentualnych zatorów. Dobre praktyki utrzymaniowe obejmują m.in. usuwanie przeszkód w korycie, które sprzyjają odkładaniu się śryżu, oraz przygotowanie służb do akcji lodołamania czy interwencji przeciwpowodziowych. Moim zdaniem, zrozumienie, że wezbrania śryżowe są typowo zimowe, pomaga lepiej planować przeglądy, patrole wałów i organizację pracy w sezonie zimowym, bo wiadomo, kiedy ryzyko takiego zjawiska jest realne, a kiedy praktycznie nie występuje.