Przyrząd przedstawiony na ilustracji służy do pomiarów

Na ilustracji pokazany jest hydrometryczny młynkowy miernik prędkości przepływu (tzw. młynka hydrometryczna). Charakterystyczne są łopatki lub śmigło obracające się w wodzie oraz podziałka na pręcie zanurzeniowym. Zasada działania jest prosta: prędkość przepływu wyznacza się na podstawie liczby obrotów wirnika w jednostce czasu, zgodnie z wcześniej wyznaczoną krzywą kalibracyjną producenta. W praktyce terenowej, np. przy regulacji cieków albo ocenie pracy urządzeń wodnych, taki przyrząd opuszcza się na określoną głębokość w profilu koryta i wykonuje serię pomiarów w różnych punktach przekroju. Z tych lokalnych prędkości oblicza się później średnią prędkość przepływu oraz – w kolejnym kroku – natężenie przepływu w m³/s. Moim zdaniem to jedno z podstawowych narzędzi, które technik gospodarki wodnej powinien umieć obsłużyć z zamkniętymi oczami, bo bez wiarygodnego pomiaru prędkości trudno mówić o rzetelnych obliczeniach hydrologicznych. Zwróć uwagę, że taki młynkowy prędkościomierz nie mierzy bezpośrednio ani temperatury, ani samego natężenia przepływu, ani też miąższości rumowiska – do tych zadań używa się innych, wyspecjalizowanych urządzeń. Dobrą praktyką jest regularna kalibracja w laboratorium hydrometrycznym, kontrola prostoliniowości pręta, sprawdzanie swobodnego obrotu wirnika oraz stosowanie zaleceń instrukcji GUGiK i wytycznych hydrometrycznych dotyczących wyboru profilu pomiarowego, czasu pomiaru i unikania stref zawirowań przy budowlach wodnych. W nowoczesnych pomiarach coraz częściej wchodzi elektronika, ale zasada – pomiar lokalnej prędkości przepływu – pozostaje ta sama.