Jednostką obmiarową robót ziemnych przy regulacji rzek jest

Prawidłową jednostką obmiarową robót ziemnych przy regulacji rzek jest metr sześcienny, czyli m³. Wynika to z samej istoty tych robót: przy regulacji koryta rzeki wykonuje się głównie wykopy i nasypy, a więc operuje się objętością gruntu, a nie długością czy powierzchnią. W kosztorysach, przedmiarach i dokumentacji technicznej roboty ziemne w hydrotechnice praktycznie zawsze są rozliczane w m³, zgodnie z powszechną praktyką budowlaną i zasadami przedmiarowania robót. W specyfikacjach technicznych wykonania i odbioru robót, a także w katalogach norm (np. KNR dla robót hydrotechnicznych) przy pozycjach typu „wykop w gruncie rodzimym”, „odkład urobku”, „zasypka”, „formowanie skarp” podaje się ilość w metrach sześciennych. Ma to sens praktyczny: przy regulacji rzek ważne jest, ile objętości ziemi trzeba usunąć z koryta lub ile materiału nasypowego trzeba dowieźć na wały, ostrogi czy umocnienia brzegowe. Projektant oblicza objętość robót ziemnych na podstawie przekrojów poprzecznych rzeki i różnicy rzędnych terenu istniejącego i projektowanego – i właśnie wynik podaje w m³. Z mojego doświadczenia to jest jedna z podstawowych rzeczy przy przygotowaniu kosztorysu: ilość urobku w m³ decyduje o doborze sprzętu (koparki, samochody samowyładowcze), czasie realizacji i kosztach transportu mas ziemnych. Jednostki takie jak metr (m) czy metr kwadratowy (m²) stosuje się raczej do długości umocnień, powierzchni okładzin skarp czy geowłóknin, ale sam „ruch ziemi” zawsze liczymy w objętości. Dlatego m³ to tutaj jedyna sensowna i zgodna z praktyką jednostka obmiaru.