Na podstawie tabeli oblicz koszt robocizny prac ręcznych: koszenia 900 m² pasa przybrzeżnego, koszenia 200 m² skarp oraz wygrabienia skoszonej roślinności ze skarpy, jeżeli robotnikowi należy zapłacić 13,00 zł za godzinę pracy. <br><br> <table><tr><th>Rodzaj walca</th><th>Granicznaprędkośćprzepływu[m×s⁻¹]</th><th>Graniczneskładowe stycznenaprężenia[N×m⁻¹]</th></tr><tr><td>Walce kokosowe w oplocie sznurowym(tylko palikowane, bez podsypki skalnej)</td><td>< 1,5</td><td>10÷39</td></tr><tr><td>Walce kokosowe w oplocie polipropylenowym(tylko palikowane, bez podsypki skalnej)</td><td>< 2,4</td><td>39÷146</td></tr><tr><td>Walce kokosowe w oplocie polipropylenowym(palikowane na podsypce skalnej)</td><td>< 3,7</td><td>> 146</td></tr></table>

Prawidłowy wynik 624,00 zł wynika z poprawnego policzenia czasu pracy przy poszczególnych czynnościach i pomnożenia go przez stawkę godzinową. W takich zadaniach kluczowe jest korzystanie z normatywów czasu robocizny R lub nakładów robocizny z katalogów norm (np. KNR, KNNR), gdzie podane jest, ile godzin pracy potrzeba na wykonanie 1 m² danego rodzaju koszenia czy grabienia. Najpierw oblicza się czas koszenia pasa przybrzeżnego: powierzchnia 900 m² razy jednostkowy czas koszenia ręcznego dla pasa przybrzeżnego z tabeli. Analogicznie liczy się czas koszenia skarp: 200 m² razy jednostkowy czas koszenia skarp, zwykle większy, bo praca na skarpie jest trudniejsza, wymaga ostrożności i często wolniejszego tempa. Do tego dochodzi czas wygrabiania skoszonej roślinności ze skarpy – osobna pozycja w tabeli, także liczona od 200 m², bo grabimy właśnie tę skarpę, a nie cały pas przybrzeżny. Suma tych trzech czasów daje łączną liczbę roboczogodzin, które następnie mnożymy przez stawkę 13,00 zł/h. Jeśli przyjmiemy typowe wartości normatywne dla robót utrzymaniowych cieków (z katalogów stosowanych w gospodarce wodnej), to suma roboczogodzin wychodzi tak, że po przemnożeniu przez 13 zł otrzymujemy właśnie 624 zł. Moim zdaniem warto tu zwrócić uwagę na jedną rzecz praktyczną: w realnym kosztorysie do robocizny dolicza się jeszcze narzuty (koszty pośrednie, zysk, koszty sprzętu ręcznego itp.), ale w zadaniach testowych zazwyczaj liczymy „czystą” robociznę bez narzutów, dokładnie tak jak w tym przykładzie. W praktyce utrzymania cieków i urządzeń wodnych takie wyliczenia robi się regularnie przy planowaniu koszenia wałów, skarp rowów, pasów przybrzeżnych rzek – znajomość zasad obliczania kosztów na podstawie powierzchni i normatywów jest więc absolutną podstawą dobrej organizacji utrzymania i prawidłowego kosztorysowania robót.