Dane dotyczące przepływów charakterystycznych dla rzeki objętej projektem regulacji znajdują się

Prawidłowo – dane dotyczące przepływów charakterystycznych rzeki (np. Qśr, Qmax, Q1%, Q10%, przepływ nienaruszalny) znajdują się w operacie wodnoprawnym. To właśnie operat jest podstawowym dokumentem techniczno-prawnym, który opracowuje się przy uzyskiwaniu pozwolenia wodnoprawnego na regulację rzeki, budowę urządzenia wodnego czy ingerencję w koryto. Z mojego doświadczenia to trochę taka „instrukcja obsługi” cieku z punktu widzenia prawa wodnego – musi być tam opisany stan istniejący, analizy hydrologiczne, obliczenia przepływów oraz prognoza oddziaływania inwestycji na stosunki wodne. W praktyce projektant korzysta z danych hydrologicznych (np. z IMGW) i na ich podstawie, zgodnie z obowiązującymi wytycznymi, wyznacza przepływy charakterystyczne. Następnie te wartości trafiają właśnie do operatu wodnoprawnego, gdzie są powiązane z przekrojami rzeki, profilem podłużnym, obliczeniami piętrzenia, sprawdzeniem stateczności umocnień itp. Bez tych przepływów nie da się sensownie zaprojektować przekroju regulacyjnego, wysokości i geometrii umocnień ani sprawdzić bezpieczeństwa przeciwpowodziowego. Dobre praktyki mówią, żeby w operacie podawać nie tylko suche liczby, ale też źródła danych, okres obserwacji, zastosowane metody obliczeniowe oraz przyjęte współczynniki bezpieczeństwa. Dzięki temu wykonawca i inspektor nadzoru mają jasność, skąd się wzięły parametry przyjęte w projekcie. Co ważne, kosztorys, harmonogram czy plan BIOZ mogą się do tych danych odwoływać, ale ich nie tworzą – one tylko korzystają z wyników zawartych właśnie w operacie wodnoprawnym.