W dzienniku budowy dokonuje się wpisów dotyczących

Prawidłowo wskazana została istota dziennika budowy: jest to oficjalny dokument urzędowy, w którym zapisuje się przede wszystkim przebieg robót budowlanych. Chodzi tu o faktyczny tok realizacji inwestycji: kiedy rozpoczęto dane roboty, w jakich warunkach je prowadzono, jakie były przerwy w pracy, zmiany technologii, uwagi inspektora nadzoru, kierownika budowy czy projektanta. Dziennik budowy odzwierciedla historię całej budowy, krok po kroku, w sposób uporządkowany i zgodny z przepisami prawa budowlanego. Z mojego doświadczenia to właśnie do dziennika wraca się przy wszelkich sporach, odbiorach, a nawet w sytuacjach awaryjnych, gdy trzeba sprawdzić, co dokładnie i kiedy zostało wykonane. Wpisuje się tam m.in. informacje o rozpoczęciu i zakończeniu poszczególnych etapów robót, wprowadzeniu zmian w dokumentacji, uwagi dotyczące warunków gruntowo-wodnych, wystąpieniu kolizji z istniejącą infrastrukturą czy wstrzymaniu robót. Nie ma tam miejsca na szczegółowe rozliczenia finansowe czy ewidencję kadr – to są inne dokumenty. Dobrą praktyką branżową jest prowadzenie dziennika na bieżąco, czytelnie i rzeczowo, bez zbędnych komentarzy, ale z podaniem istotnych danych technicznych, np. rodzaju zastosowanej technologii, użytych materiałów (w sensie ogólnym, nie cen), czy odniesienia do konkretnego rysunku projektowego. W budownictwie wodnym, przy robotach ziemnych, przy obiektach hydrotechnicznych, wpisy w dzienniku mają dodatkowe znaczenie, bo pozwalają później prześledzić np. poziomy wód w czasie robót, sposób zabezpieczenia wykopów, terminy betonowania w warunkach podwyższonej wilgotności itd. Moim zdaniem im lepiej prowadzony dziennik, tym łatwiej później bronić jakości wykonanych robót i wykazać zgodność z projektem oraz przepisami.