Przedstawiony na rysunku przyrząd to

Przedstawiony na zdjęciu przyrząd to klasyczny młynek hydrometryczny, czyli urządzenie do pomiaru prędkości przepływu wody w korytach rzek, kanałach, czasem też w przekrojach pomiarowych na budowlach hydrotechnicznych. Charakterystyczne są tu: smukły, wrzecionowaty korpus, ogon stabilizujący kierunek ustawienia w nurcie oraz przewody doprowadzające sygnał z licznika obrotów. Z mojego doświadczenia właśnie ten ogon i sposób mocowania do wysięgnika często ułatwia rozpoznanie, że to młynek, a nie jakaś sonda czy czujnik. W praktyce młynek hydrometryczny wykorzystuje się do wyznaczania prędkości punktowych w różnych głębokościach i odległościach od brzegu. Na podstawie tej siatki pomiarów oblicza się średnią prędkość w przekroju i końcowo natężenie przepływu Q. Jest to podstawowa metoda terenowa zgodna z dobrymi praktykami hydrometrycznymi i wytycznymi m.in. WMO oraz krajowych instrukcji IMGW. Młynek kalibruje się w laboratorium, ustalając zależność między liczbą obrotów wirnika a prędkością przepływu, dzięki czemu pomiary są powtarzalne i porównywalne. W robotach wodnych i przy utrzymaniu cieków wyniki z młynków służą np. do oceny skuteczności regulacji rzeki, sprawdzenia, czy przepust lub jaz przenosi wymagane przepływy, a także do dokumentacji wodnoprawnej. Moim zdaniem dobrze jest umieć odróżnić młynek od innych przyrządów, bo na budowie hydrotechnicznej często współpracuje się z hydrometrami i trzeba rozumieć, skąd biorą się wartości przepływu wpisane w protokołach. W odróżnieniu od łat wodowskazowych czy wodowskazów sprzężonych, które mierzą poziom wody, młynek mierzy bezpośrednio prędkość, co jest kluczowe przy obliczaniu przepływu i analizie warunków hydraulicznych w przekroju.