Nachylenie skarp nasypu, którego przekrój poprzeczny przedstawia rysunek, wynosi

Nachylenie skarpy nasypu odczytujemy z przekroju jako stosunek przyrostu wysokości do odpowiadającego mu poziomego przesunięcia. Na rysunku widać, że wysokość nasypu wynosi 3,0 m, a szerokość podstawy jednej skarpy w poziomie 6,0 m. Stosunek nachylenia liczymy więc: 3,0 m (pion) do 6,0 m (poziom). Po podzieleniu obu wartości przez 3 otrzymujemy 1 : 2, czyli na każde 1 m w górę skarpa odchodzi 2 m w poziomie. To jest klasyczny zapis nachylenia skarp w robotach ziemnych. W praktyce hydrotechnicznej i drogowej takie nachylenie 1 : 2 uznaje się za dość łagodne i stabilne przy typowych gruntach niespoistych, o ile są odpowiednio zagęszczone warstwami i odwodnione. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć, że im większa liczba po stronie poziomej, tym skarpa jest łagodniejsza i z reguły bezpieczniejsza pod względem stateczności. W normach i wytycznych (np. katalogi typowych przekrojów wałów przeciwpowodziowych, wytyczne GDDKiA dla nasypów drogowych) często spotyka się nachylenia skarp 1 : 1,5; 1 : 2; 1 : 3 – dobór zależy od rodzaju gruntu, wysokości nasypu i warunków wodnych. W robotach związanych z budową wałów, nasypów pod drogi dojazdowe na koronach wałów czy przy obwałowaniach stawów rybnych umiejętność szybkiego odczytania takiego stosunku z rysunku jest podstawą. Ułatwia to obliczanie objętości robót ziemnych, dobór zabezpieczenia skarp (darń, faszyna, płyty ażurowe, bruk kamienny) oraz ocenę, czy dana skarpa nie jest zbyt stroma jak na zadane warunki gruntowo‑wodne.