Który materiał stosowany w robotach regulacyjnych przedstawiono na ilustracji?

Prawidłowo rozpoznałeś kiszki faszynowe. Na zdjęciu widać charakterystyczne, długie walce z gałęzi (najczęściej wierzby), ciasno ułożone i przewiązane drutem lub sznurkiem w regularnych odstępach. To właśnie od tego cylindrycznego kształtu pochodzi potoczna nazwa „kiszki”. W robotach regulacyjnych stosuje się je przede wszystkim do umacniania brzegów cieków, skarp nasypów oraz jako wypełnienie konstrukcji brzegowych, np. u podnóża ostróg czy opasek brzegowych. Moim zdaniem to jeden z najbardziej uniwersalnych i jednocześnie „ekologicznych” materiałów w budownictwie wodnym – dobrze współpracuje z gruntem, tłumi energię falowania i sprzyja zadarnieniu. W praktyce układa się je warstwami, zazwyczaj prostopadle lub równolegle do kierunku przepływu, kotwiąc palikami drewnianymi i przysypując gruntem oraz narzutem kamiennym. Zgodnie z dobrą praktyką hydrotechniczną ważne jest zachowanie odpowiedniej średnicy (najczęściej ok. 20–40 cm) i długości kiszek, a także zastosowanie świeżej faszyny, która ma jeszcze zdolność do ukorzeniania. W wytycznych do robót regulacyjnych podkreśla się, że kiszki faszynowe szczególnie dobrze sprawdzają się na odcinkach narażonych na rozmycia przy średnich prędkościach przepływu, gdzie ciężkie umocnienia betonowe są albo nieopłacalne, albo zbyt „twarde” środowiskowo. Dobrze wykonana konstrukcja z kiszek po kilku sezonach zarasta roślinnością i tworzy stabilny, naturalny brzeg o wysokiej odporności na erozję.