W celu sporządzenia przekroju poprzecznego cieku <b>nie wykonuje się</b> pomiaru

Poprawnie wskazana odpowiedź wynika z samej definicji przekroju poprzecznego cieku. Przy sporządzaniu przekroju interesuje nas przede wszystkim geometria koryta i aktualne warunki przepływu, a nie parametry rumowiska wleczonego. Dlatego w standardowych pomiarach terenowych wykonuje się odczyty rzędnych dna, brzegu oraz zwierciadła wody, bo to pozwala narysować dokładny profil poprzeczny i później liczyć pola przekroju, promień hydrauliczny, współczynniki przepływu itp. Grubość rumowiska wleczonego to już zupełnie inna bajka – to zagadnienie z zakresu transportu rumowiska i badań morfologii koryta, a nie typowy element geodezyjnego przekroju poprzecznego. Moim zdaniem warto to sobie poukładać tak: przekrój poprzeczny = kształt koryta + położenie zwierciadła wody. Dlatego mierzy się rzędne dna w kilku punktach, rzędne krawędzi brzegów (często obu, lewego i prawego) oraz aktualny poziom wody, żeby można było zinterpretować, jaka część koryta jest wypełniona. W praktyce, na budowie czy przy regulacji cieku, takie przekroje wykonuje się niwelatorem lub tachimetrem, zgodnie z zasadami pomiarów sytuacyjno-wysokościowych. Dane z tych pomiarów trafiają potem do dokumentacji projektowej, obliczeń przepustowości, weryfikacji zagrożenia powodziowego itp. Grubość rumowiska wleczonego bada się tylko w specjalistycznych opracowaniach, np. przy analizie erozji i zamulania, i to innymi metodami niż klasyczna niwelacja przekrojów. W typowym zadaniu geodezyjno-hydrotechnicznym, opisanym w normach i wytycznych pomiarów cieków, ten parametr po prostu nie jest wymagany.