Która maszyna do robót ziemnych jest stosowana podczas robót wymagających załadunku gruntu do skrzyni, a następnie jego przetransportowania w miejsce wbudowania?

Prawidłowo wskazana została zgarniarka, bo właśnie ta maszyna jest projektowana do cyklicznej pracy: nacięcie i zebranie warstwy gruntu, załadunek do własnej skrzyni, transport na krótkim lub średnim dystansie i wbudowanie materiału w nowym miejscu. Zgarniarka łączy w sobie funkcje kilku maszyn – ma lemiesz tnący, skrzynię ładunkową i mechanizm wysypywania, często także rozrzucania gruntu. Dzięki temu w typowych robotach ziemnych przy budowie nasypów, wyrównywaniu terenu czy kształtowaniu czasz zbiorników retencyjnych można ograniczyć liczbę sprzętu na budowie i uprościć logistykę. W praktyce zgarniarki stosuje się tam, gdzie mamy do czynienia z dużymi powierzchniami, w miarę jednorodnym gruntem i odległościami transportu rzędu kilkuset metrów do kilku kilometrów. Moim zdaniem to jedna z bardziej „sprytnych” maszyn, bo pozwala dość tanio przerzucać duże ilości ziemi, bez ciągłego angażowania samochodów samowyładowczych. W dobrej organizacji robót ziemnych zgarniarki wykorzystuje się np. przy formowaniu wałów, nasypów drogowych dojazdów do jazów czy przy modelowaniu skarp czasz zbiorników, gdzie ważna jest powtarzalność profilu i wydajność. Zgodnie z dobrą praktyką, zgarniarkę dobiera się pod kątem klasy gruntu (najlepiej pracuje w gruntach nieskalistych, niezbyt spoistych), spodziewanych odległości transportu oraz warunków terenowych, bo potrzebuje w miarę równego, nośnego podłoża do sprawnego cyklu roboczego. W dokumentacjach technologii robót ziemnych zgarniarki są klasyfikowane właśnie jako maszyny do odspajania, załadunku, transportu i wbudowania urobku w jednym zmechanizowanym ciągu, co idealnie odpowiada treści pytania.