Największa, uzasadniona ekonomicznie odległość odspajania i przemieszczania gruntu przy pomocy spycharki wynosi

Prawidłowa odpowiedź 100 m wynika z praktycznych i ekonomicznych zasad organizacji robót ziemnych ze spycharką. W robotach hydrotechnicznych, przy regulacji cieków, budowie wałów przeciwpowodziowych czy nasypów przy zbiornikach, spycharka jest używana głównie do krótkodystansowego odspajania i przemieszczania gruntu po powierzchni terenu. Moim zdaniem kluczowe jest tu słowo „uzasadniona ekonomicznie” – technicznie spycharka może przepchnąć grunt i dalej, ale czas pracy, zużycie paliwa, większe zużycie maszyny i spadek wydajności powodują, że powyżej około 100 m staje się to po prostu nieopłacalne. W dobrych praktykach branżowych przyjmuje się, że optymalna odległość spychania mieści się zwykle w granicach 30–60 m, a maksymalna ekonomiczna granica to około 100 m. Dlatego przy większych odległościach planuje się użycie zgarniarki, wozideł, samochodów samowyładowczych albo koparki z transportem. Na budowie np. wału przeciwpowodziowego typowy schemat jest taki: koparka odspaja i ładuje grunt, a spycharka wyrównuje i profiluje nasyp na krótkich odcinkach, właśnie do ok. 100 m od miejsca odkładu. Podobnie przy poszerzaniu koryta rzeki czy budowie obwałowań – nie „gonimy” spycharki po 200–300 m, tylko organizujemy plac budowy tak, żeby grunt był przenoszony etapami. Z mojego doświadczenia w projektach i normowych założeniach kalkulacyjnych przy kosztorysowaniu robót ziemnych przyjmuje się te 100 m jako wartość graniczną do obliczeń nakładów robocizny, sprzętu i paliwa. Dzięki temu harmonogram i kosztorys są bardziej realne, a sprzęt jest używany zgodnie z jego przeznaczeniem i w najbardziej wydajnym zakresie pracy.