Przedmiar robót związanych z regulacją cieków naturalnych sporządza się na podstawie

Przedmiar robót przy regulacji cieków naturalnych zawsze opiera się na projekcie budowlanym, bo to właśnie w projekcie są zdefiniowane wszystkie parametry techniczne planowanych robót. Projekt budowlany określa przebieg cieku po regulacji, geometrię koryta (szerokość dna, nachylenie skarp, rzędne wysokościowe), rodzaj umocnień brzegów, lokalizację budowli typu przepusty, progi, ostrogi, a także zakres robót ziemnych: wykopy, nasypy, pogłębienia, poszerzenia. Mając te dane projektowe kosztorysant może poprawnie obliczyć ilości robót w jednostkach przedmiarowych, np. m³ wykopów w gruncie kategorii III, m² umocnień z narzutu kamiennego, mb faszyny, m² geowłókniny, itp. W praktyce wygląda to tak, że otwierasz rysunki sytuacyjno-wysokościowe, przekroje poprzeczne, profil podłużny cieku i na ich podstawie liczysz objętości i powierzchnie. To jest standardowa procedura zgodna z dobrą praktyką kosztorysowania i zasadami sporządzania przedmiarów robót w budownictwie wodnym. Specyfikacje techniczne czy kosztorys inwestorski są dokumentami powiązanymi, ale wtórnymi – one korzystają z danych wynikających z projektu budowlanego, a nie odwrotnie. Moim zdaniem warto zapamiętać zasadę: najpierw projekt, potem przedmiar, a dopiero później kosztorys. Dzięki temu cały proces przygotowania inwestycji hydrotechnicznej jest spójny, a ilości robót odzwierciedlają faktyczne założenia projektanta i wymagania formalne wynikające z przepisów budowlanych i prawa wodnego.