Na podstawie tabeli maksymalne dopuszczalne nachylenie dna rowu odwadniającego w gruntach gliniastych i ilastych, w którym <b>nie umocniono</b> dna i skarp, wynosi <b>nie więcej niż</b> <br><br> <table><tr><th colspan="2">Dopuszczalne nachylenie dna Id rowu odwadniającego</th></tr><tr><th colspan="2">Bez umocnienia skarp i dna</th></tr><tr><td>W gruntach piaszczystych</td><td>Id ≤ 0,015</td></tr><tr><td>W gruntach piaszczysto-gliniastychi pylastych</td><td>Id ≤ 0,02</td></tr><tr><td>W gruntach gliniastych i ilastych</td><td>Id ≤ 0,03</td></tr><tr><th colspan="2">Z umocnieniem skarp i dna</th></tr><tr><td>Darnią na płask</td><td>Id ≤ 0,03</td></tr><tr><td>Faszyną</td><td>Id ≤ 0,04</td></tr><tr><td>Brukiem układanym na sucho</td><td>Id ≤ 0,06</td></tr></table>

Prawidłowa odpowiedź to 0,03, bo dokładnie taka wartość widnieje w wierszu tabeli „W gruntach gliniastych i ilastych” w części „Bez umocnienia skarp i dna”. Oznacza to, że przy rowach odwadniających wykonanych w gruntach spoistych (gliny, iły) i pozostawionych bez umocnień, maksymalne dopuszczalne nachylenie podłużne dna I_d nie powinno przekraczać 0,03, czyli 3 cm spadku na każdy 1 m długości rowu. Taki limit nie jest przypadkowy – wynika z doświadczeń eksploatacyjnych i zaleceń projektowych w melioracjach i budownictwie wodnym. Zbyt duży spadek w rowie nieumocnionym powoduje wzrost prędkości przepływu, a to z kolei prowadzi do erozji dna i skarp, podmywania, tworzenia się bruzd i rozmyć. W gruntach gliniastych i ilastych woda potrafi długo utrzymywać się w rowie, ale przy większym spadku potrafi „wyrwać” kawałki gruntu, szczególnie przy większych wezbraniach. Dlatego przy projektowaniu odwodnienia liniowego przy drogach, na polach czy przy obwałowaniach przyjmuje się takie bezpieczne wielkości spadków, żeby rów był drożny, ale jednocześnie się nie niszczył. W praktyce, jeśli projektant widzi, że potrzebny jest większy spadek (bo np. teren jest bardzo pochyły), to zgodnie z dobrą praktyką branżową wprowadza się umocnienia dna lub skarp, np. darnią, faszyną, płytami ażurowymi czy brukiem. Wtedy dopuszczalne nachylenie może być większe, co zresztą widać w drugiej części tabeli: dla darni jest dalej 0,03, ale już dla faszyny 0,04, a dla bruku na sucho aż 0,06. Moim zdaniem warto zapamiętać cały układ tej tabeli, bo na budowie często trzeba na szybko ocenić, czy dany rów ma rozsądne parametry, czy już prosimy się o problemy z erozją i późniejszą konserwacją.